A scale model of the Mary Celeste

انها هیچکس را ندیدند کشتی را جستجو کردند اما خالی بود. ماری سلست بر روی آتلانتیک پهناور به تنهایی شناور بود.

کشتی در وضعیتی مطلوب بود ، بادبانها و عرشه و بدنه همه سالم بودند. محموله آن که بشکه های الکل بود ، دست نخورده در سر جای خود بودند و مقدار زیادی مواد غذایی و آب در کشتی قرار داشت.

در خوابگاه ملوانان لباسها خشک و منظم بر روی هم چیده شده بود. چند تیغ صورت تراشی زنگ نزده بر میزی گذاشته شده بود و باقیمانده غذایی بر روی آتشی که خاموش شده بود قرار داشت. مقداری پوره و یک تخم مرغ عسلی شکسته بر سر میز بود. کنار بشقاب دیگر یک شیشه سر باز شربت سینه بود که چوب پنبه آن را در کنارش گذاشته بودند.

طرف دیگر ، چرخ خیاطی کوچکی قرار داشت و لباس بچه گانه ای زیر آن بود همان دور و بر قوطی روغن انگشتانه و خرده پارچه ریخته شده بود و در روی دیوار مجموعه ای کتاب در کتابخانه ای بود خلاصه مثل آن بود که تمام سرنشینان کشتی بی مقدمه و ناگهانی تصمیم به ترک کشتی گرفته بودند . از زمان واقعه مدت زیادی نمی گذشت زیرا غذا فاسد نشده و اشیا فلزی زنگ نزده بود.

اتاق معاون هم دست نخورده بود بر روی میز کاغذی قرار داشت که بر روی آن محاسباتی نیمه تمام شده بود سکه های طلا جواهرات و پول در گاو صندق کشتی سر جایش بود فقط زمان سنج ناپدید شده بود.

ناخدای دیگراتیا احتمال وقوع شورش را مطرح کرد اما چرا تمام خدمه کشتی فرار کرده بودند و قایق نجات سر جای خود قرار داشت؟

آنها می بایست یا سوار کشتی دیگری شده باشند و یا از عرشه به دریا پریده باشند.


http://static3.wikia.nocookie.net/__cb20121101164411/tardis/images/1/10/Marie_Celest.jpg

ناخدا و معاون دی گراتیا سر نخی پیدا کردند. در یکی از کابینها چیزی شبیه خون دیده می شد اگر چه بعدها در صحت آن چه دیده بودند ترید داشتند. بنطر می آمد که بر روی عرشه جایی با تبر شکسته شده باشد. تکه ای چوب به طول 6 فوت و عرض یک اینچ از عرشه بریده شده بود. معلوم نبود که این کار برای چه صورت گرفته.

وقتی دفتر ثبت وقایع بررسی شد، معلوم گردید آخرین بار دو روز قبل مطلبی در آن نوشته شده است: حدود 400 مایلی محلی که کشتی پیدا شده بود. اگر کشتی بعد از نوشتن این مطلب بلافاصله گم شده بود می بایست روزها بدون ناخدا و خدمه در دریا سرگردان مانده باشد. اما بنظر نمی رسید که چنین باشد. بادبانها ماری سلست بر افراشته شده بود. کشتی درست در مسیر وزش باد و در یک مسیر خطی به پیش رفته بود. دی گراتیا هم در همان مسیر و در پشت آن در حرکت بود.اما دی گراتیا در طول این مسیر 400 مایلی توسط یک ناخدا هدایت شده بود!

بنظر نمی آمد ماری سلست خودبخود این مسیر را پیموده باشد. کسی کشتی را هدایت کرده بود اما چه کسی؟


http://www.maryceleste.net/images/mc_chart.gif

تحقیقات اداره دریاداری جبل الطارق چیزی را معلوم نکرد. معلوم شد ماری سلست از نیویورک با 206 تن الکل حرکت کرده بود. هم چنین به غیر از زمان سنج زاویه یاب ، اسناد مربوط به کالای موجود در کشتی نیز ناپدید شده بود.

اثری از ناخدا و همسر و دو دختر کوچکش و هفت نفر خدمه کشتی نیز هیچگاه پیدا نشد.


http://www.digitalsilver.co.uk/TimeGun/brigatine.jpg

توضیحی که بعدها مقامات انگلیسی و آمریکایی ارائه دادند چنین بود: ملوانان خود را با الکل مست کرده اند بعد ناخدا و خانواده اش را به قتل رسانده و فرار کرده اند. اگر چه توضیح قانع کننده نبود زیرا هیچ اثری از کشمکش دیده نمی شد و می بایست لاقل یکی از ملوانان بعدها پیدا می شد که نشد.
دهها نظریه مطرح شد: کشتی توسط یک هشت پا یا هیولایی مورد حمله قرار گرفته  و تمام سرنشینان آن را ربوده بدون آنکه بخود کشتی صدمه بزند یا آنکه کشتی در کنار حزیره ای اسرار آمیز پهلو گرفته خدمه بر روی جزیره رفته اند و در آنجا نابود شده و یا گردبادهای دریای تمام سرنشینان کشتی را بدریا ریخته.

فرضیه ای دیگر چهل سال بعد در مجله استراند مطرح شد. نویسنده مقاله هواردلین فولد مدعی شد که یکی از همکارانش به نام ابل فوسدایک که شخص تحصیلکرده و دنیا دیده ای بود برای او مطالبی در اینباره نوشته. نامه این شخص حاوی مطالبی بود که نه تنها سرنوشت ملوانان بلکه شکستگی روی عرشه کشتی را نیز مشخص می کرد.


http://www.sundaymagazine.org/wp-content/uploads/19100918-3-the.gif

فوسدایک مدعی شده بود که او مسافر کشتی و تنها بازمانده واقعه غم انگیزی است که بر روی آن به وقوع پیوسته او دوست نزدیک ناخدا بود و به دلایلی می بایست با شتاب از امریکا می گریخت.


ناخدا او را در کشتی خود بدون گذرنامه جا می دهد. در طول سفر ناخدا از نجار کشتی می خواهد که برای دختر او سکویی کوچک بر روی دماغه کشتی بسازد پایه های این سکو در همان محلی که بریدگیها دیده شده بود نصب شد. یک روز بین ناخدا و معاونش گفتگویی در می گیرد که با لباس می شود به خوبی شنا کرد یا نه؟

برای اثبات این نظریه ناخدا به آب می پرد و شروع به شنا در اطراف کشتی می کند دو نفر دیگر هم به او ملحق می شوند بقیه بر روی سکوی کوچک جمع می شوند سکو زیر فشار وزن آنها می شکند و همه آنها بدریا میریزند در آنحال کوسه ها به آنها حمله ور می شوند تنها فوسدایک زنده می ماند و در حالیکه کشتی از او دور می شده به تخته پاروها می چسبد. روزهای مدید او در دریا سرگردان می ماند تا سر انجام نیمه جان به ساحل شمال شرقی افریقا می رسد. یادداشتهای فوسدایک قصه ظریفی را بیان می کرد اما روشن نمی ساخت چگونه کشتی 400 مایل بدون آنکه کسی آن را هدایت کند پیش رفته. علاوه بر آن این داستان در بعضی نقاط نقایصی دارد که از مردی تحصیلکرده چون فوسدایک ارتکاب آنها بعید بوده. او می گوید کشتی 600 تن وزن- وزن کشتی در اصل 3/1 این مقدار بوده است.

همچنین او گفته که ملاحان کشتی انگلیسی بودند در حالیکه بیشتر آنها هلندی بودند و علاوه بر آن شنا به دور کشتی که چند گره دریای سرعت داشته ناممکن بوده است.

http://g.diena.lt/03/77/3429ed.jpg

و اما کمی در مورد خود کشتی مری سلست :

مری سلست نام یک کشتی باری بود که در تاریخ 5 نوامبر 1872، با محموله ای شامل 1701 بشکه الکل خام، بندر نیویورک را به قصد جنوا در ایتالیا ترک کرد. در این سفر، مری سلست، 11 سرنشین داشت: ناخدا بریگز به همراه همسر و 2 دختر خرد سالش و 7 نفر خدمه کشتی.


Captain Briggs

Captain Benjamin S. Briggs

در 13 دسامبر 1872، یعنی یک ماه و هشت روز بعد، در نزدیکیهای تنگه جبل الطارق و در 600 کیلومتری پرتغال، سرنشینان کشتی دیگری به نام دی گراتیا متوجه یک کشتی باری شدند که در فاصله 8 کیلومتری آنها به شکلی عجیب بر سطح آب شناور و در حال ورود به خلیج جبل الطارق بود. این کشتی همان مری سلست بود. ناخدای کشتی دی گراتیا، که یک هفته بعد از مری سلست به مقصد مشابهی نیویورک را ترک کرده بود و شخصا بریگز را می شناخت، از اینکه مری سلست هنوز به ایتالیا نرسیده، تعجب کرد. آنها به مری سلست نزدیکتر شده و به مدت دو ساعت آن را زیر نظر گرفتند، ولی نه اتفاق خاصی رخ داد و نه مری سلست به علامت های آنها پاسخ داد. به همین علت تعدادی از ملوانان، با قایقی کوچک به سوی مری سلست روانه شدند. این افراد به محض ورود به کشتی با منظره عجیبی مواجه شدند: هیچ کس در کشتی حضور نداشت!


بعدا دی گراتیا، مری سلست را به همراه خود به بندر آورد و ناخدا و خدمه کشتی مبلغی برای بازیابی این کشتی، دریافت کردند. تحقیقات گسترده ای توسط پلیس امور دریایی صورت گرفت و انواع و اقسام نظریه ها پیشنهاد شد، ولی تا به امروز و با گذشت بیش از 100 سال کسی نتوانسته توضیح قانع کننده ای در مورد اینکه چه اتفاقی در کشتی افتاده و چه بر سر ساکنان آن آمده بود، ارائه دهد...


سایت کشتی مری سلست : http://www.maryceleste.net/